Podstawy teoretyczne, cz. 2
Przyjmuje się też, że zasób kapitału zużywa się, czyli ulega deprecjacji, w stałym tempie d, przyrost ludności dokonuje się w tempie n, a poza tym dana jest stopa oszczędności s, tzn. część dochodu przeznaczana na oszczędności, czyli nie konsumowana (0
Model ten ma na celu wyjaśnienie wzrostu nie tyle samego produktu, co produktu na 1 mieszkańca, bo ta wielkość wydaje się być odpowiednim miernikiem dobrobytu w społeczeństwie. Zakładając, że istnieje stały stosunek ilości zatrudnionych do liczebności wszystkich mieszkańców, można więc zająć się rozpatrywaniem funkcji produkcji na 1 zatrudnionego (Y/L)=F(K/L,1)=F(K/L), której wartość zależy od kapitału na 1 zatrudnionego. Wtedy przyrost kapitału na 1 zatrudnionego można określić równaniem:
Δ(K/L) = sF(K/L) – (d+n)(K/L)